X
تبلیغات
نماشا
رایتل

--- خبری آموزشی 87 ---

کلیدهای طلایی برای کنکوری ها

اگر تا اینجا خوب پیش آمده اید، باید توانسته باشید با خودتان هم کنار بیایید. آیا می توان از همین الان، احتمال موفقیت را تعیین کرد؟ بلی! به شرطی که معلوم باشد چقدر به خودتان اطمینان دارید و چقدر خود را باور کرده اید؟ شما می توانید بر اساس ارزیابی های خود از آمادگی های درسی و روانی و با حساب دو دوتا چهار تا و به شیوه ای منطقی، احتمال قبولی خود را تشخیص دهید. برای این که برای سئوال «چقدر خود را باور دارید؟» پاسخی بیابید، به موارد زیر توجه کنید و وضعیت خود را با این ملاکها بسنجید.

 

1-کنکور و سرنوشت: اگر فکر می کنید کنکور سرنوشت ساز است، به طور حتم تفسیر شما از سرنوشت، نیاز به تغییر و اصلاح دارد. کنکور می تواند مهم باشد، اما نمی تواند دلیل زندگی کردن باشد! کنکور می تواند عامل پیشرفت باشد، اما دلیل خوشبختی نیست .

زندگی مهم است یا کنکور؟ بله! کنکور هر قدر هم که مهم باشد، جزیی از زندگی است نه همه آن. باز هم تکرار می کنیم فکرهایی از قبیل سرنوشت ساز تلقی کردن کنکور و یا همه زندگی و خوشبختی و بدبختی را با کنکور تفسیر کردن، نه تنها از نظر فلسفه زندگی درست نیستند، بلکه به شدت اضطراب زا می باشند. کسی که کنکور را سرنوشت ساز می داند، خود به خود ترس و اضطراب زیادی از قبول نشدن داشته و آرامش خود را از دست می دهند.

 

 2-قدرت باورها: نمی گوییم به خود بگویید که در بهترین رشته قبول خواهید شد، ولی تأکید می کنیم حداقل به اندازه ای که کار کرده اید، خود را باور داشته باشید. راحت و منطقی بپذیرید که این قدر کار کرده اید و زحمت کشیده اید و تا این حد لیاقت و حق شماست. نه خود را کمتر ببینید و نه متوقع باشید. بزرگان به اهمیت نقش باورها در زندگی تأکید فراوان داشته اند. بیایید خود را باور داشته باشیم. خودباوری یعنی پذیرش خود، یعنی قبول واقعیت ها، یعنی کنار گذاشتن تردیدها و دودلی ها، یعنی تسلط بر خود و نتیجه همه اینها، یعنی آرامش. عجله نکنید، دست و پای تان را گم نکنید، در شک نمانید، اضطراب تان را کنترل کنید و مراقب روحیه خودتان باشید. شاید این جمله معروف حضرت امام (ره) را شنیده باشید که:«اساس همه امور، باور انسان است.» نمونه هایی از این قبیل زیاد داریم. آنتوان چخوف هم می گوید: «انسان، همان چیزی است که باور دارد.» اینها جملاتی رویایی نیستند، بلکه عین واقعیت هستند. شنیده اید و دیده اید که در بازی های فوق العاده حساس فوتبال، بازیکنان به دلیل ترس از نتیجه بازی، دچار اضطراب و دلهره شدیدی می شوند.مربیان کار آمد و باهوش سعی می کنند با روشهای ممکن، اضطراب بازیکنان را کنترل کرده و خودباوری را در آنها تقویت نمایند. شاید هم باید نقش این چنین مربیان را برای خود ایفا کنید. در شماره بعد از روشهای کنترل اضطراب هم سخن خواهیم گفت. به توانایی و آمادگی های خود، باور داشته باشید.

 

 3-قدرت شک ها: آدم شکاک به جایی نمی رسد. اگر شما کسی هستید که برای قدم به قدم فعالیت ها و برنامه هایتان دچار شک و تردید می شوید، باید در مورد احتمال موفقیت خودتان هم شک کنید. ضعیف کار کرده اید؛ بپذیرید که باید به اندازه کارتان بهره ببرید. قوی کار کرده اید؛ چرا نباید به چیزی که استحقاقش را دارید، نرسید. چرا این همه شک، این همه تردید و دودلی. شما کارتان را کرده اید، به خدا توکل کنید و باقی چیزها و مصلحت خود را به او واگذار کنید. همان گونه که باورها، قدرت عظیمی در ایجاد انگیزه دارند، شک ها هم، در مقابل انگیزه ها را تحلیل می برند. بدترین زمان برای شک و تردید، همین زمانها هستند، اصلاً شما آن قدر وقت ندارید که بخواهید شک کنید. شک ها فقط زمان را تلف خواهند کرد. اگر امروز به خاطر شک، برنامه و روش خود را تغییر دادید، از کجا معلوم چند روز و چند هفته بعد دوباره شک نکنید. شکسپیر می گوید:«تردیدها به ما خیانت می کنند. ما را از کوشش بر حذر می دارند و از پیروزی هایی که به احتمال زیاد نصیب ما خواهد شد، محروم می سازند.» به شک و تردیدها زیاد میدان ندهید به خصوص وقتی به پایان کار نزدیک می شوید.

 

 4-قدرت شانس: کسانی که باورهای ضعیفی دارند و به شک های خود زیاد میدان می دهند، خود را با شانس و اقبال دلخوش می سازند. واگذار کردن نتیجه کار به شانس نوعی رفع مسئولیت و در واقع بی مسئولیتی است. اصلاً اعتقاد به شانس یعنی شک داشتن به موفقیت، یعنی ترس از مبارزه و یعنی عدم توانایی در کنترل اوضاع. ترسو نباشید، متزلزل نباشید، سر رشته امور را از دست ندهید. به توانایی های خودتان تکیه کنید.به هیچ وجه احتمال موفقیت خودتان را در کنکور به شانس و اقبال واگذار نکنید.

 

منبع

روزنامه همشهری